![]() |
| กลุ่มประเทศอาเซียน |
วันนี้ 14 ตุลาคม 2555 เหลืออีก 2 วันก็จะได้ซื้อหวยกันแล้วสำหรับคนที่ชอบ แต่ผมไม่เอาด้วย แต่สิ่งที่ต้องการจะเขียนให้ทุกคนได้อ่าน ศึกษากันบ้างนิดๆ หน่อยๆ ยิ่งเป็นเกษตรกรอย่างผมแล้วต้องให้ความสำคัญมากเป็นพิเศษ AEC เพื่อนๆ หลายคนคงได้ยินคำนี้บ่อย และบ่อยๆๆ ขึ้นทุกวัน จะว่าไปเป็นกระแสแต่สำหรับผมแล้วคิดว่าน่าจะเป็นคลื่นลูกใหม่ทางด้านเศรษฐกิจ หลานตัวน้อยๆ ยังจำคำว่า AEC แล้วมาถามผมที่บ้านว่าคืออะไร ก็ขออธิบายตรงนี้เลยละกัน ASEAN Economic Community หรือ AEC ภาษาไทยเรียกว่าประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนที่จะเปิดภายในปี 2558 มีประเทศสมาชิกดังนี้ ไทย, พม่า, ลาว, เวียดนาม, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย, ฟิลิปปินส์, กัมพูชา, บรูไน เพื่อที่จะให้มีผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจร่วมกัน จะมีรูปแบบคล้ายๆ กลุ่ม Euro Zone จะทำให้มีผลประโยชน์, อำนาจต่อรองต่างๆ กับคู่ค้าได้มากขึ้น และการนำเข้า ส่งออกของชาติในอาเซียนอย่างเสรี ยกเว้นสินค้าบางชนิดที่แต่ละประเทศอาจจะขอไว้ไม่ลดภาษีนำเข้า เพื่อให้อาเซียนมีการเคลื่อนย้ายสินค้า บริการ การลงทุน แรงงานฝีมือ อย่างเสรี และเงินทุนที่เสรีขึ้น ทั้งนี้ในปี 2550 ที่ผ่านมาอาเซียนได้จัดทำพิมพ์เขียวเพื่อจัดตั้งประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน (AEC Blueprint) เป็นแผนบูรณาการงานด้านเศรษฐกิจให้เห็นภาพรวมในการมุ่งไปสู่ AEC ซึ่งประกอบด้วยแผนงานเศรษฐกิจในด้าน ต่าง ๆ พร้อมกรอบระยะเวลาที่ชัดเจนในการดำเนินมาตรการต่างๆ จนบรรลุเป้าหมายในปี 2558 รวมทั้งการให้ความยืดหยุ่นตามที่ประเทศสมาชิกได้ตกลงกันล่วงหน้าเพื่อสร้างพันธสัญญาระหว่างประเทศสมาชิกอาเซียนทั้งนี้อาเซียนได้กำหนดยุทธศาสตร์การก้าวไปสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ที่สาคัญดังนี้
1. การเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน
2.การเป็นภูมิภาคที่มีขีดความสามารถในการแข่งขันสูง
3. การเป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่เท่าเทียมกัน และ
4. การเป็นภูมิภาคที่มีการบูรณาการเข้ากับเศรษฐกิจโลก
1. การเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน
2.การเป็นภูมิภาคที่มีขีดความสามารถในการแข่งขันสูง
3. การเป็นภูมิภาคที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจที่เท่าเทียมกัน และ
4. การเป็นภูมิภาคที่มีการบูรณาการเข้ากับเศรษฐกิจโลก
![]() |
| ตัวอย่างชาวนาในบางประเทศ |
เมื่อหลายอาทิตย์ก่อนได้ฝังผู้รู้บางท่านบอกว่าความจริง AEC นั้นได้เปิดไปแล้ว แต่ปี 2558 นั้นจะสมบูรณ์ในทุกๆ ด้าน แล้วอย่างนี้เกษตรกรอย่างผมจะรับมีอย่างไรดีเนี้ยจากที่บอกว่า การเป็นตลาดและฐานการผลิตเดียวกัน โอ้ตายละอย่างผมปลูกขิงเป็นอาชีพหลัก ที่พอจะมองเห็นอนาคตคือ การรวมกลุ่มกัน เพื่อสร้างมาตราฐานสินค้าให้ดี เพราะจากที่ได้คุยกับเพื่อนๆ ด้วยกัน มาตราฐานจะเป็นกำแพงตัวใหม่ และแน่นอนครับโอกาศก็มีด้วยจากการเปิด AEC เพราะส่วนตัวผมมองว่าจะได้เป็นตลาดที่ใหญ่ขึ้นไม่ใช่แค่ในประเทศเท่านั้น ทำไมผมจึงคิดอย่างนี้เพราะว่า ผู้ที่เป็นนายทุนจากประเทศสมาชิกจะเข้ามาเพื่อที่จะแสวงหาโอกาสด้วยเช่นเดียวกัน ถ้าเราทำสินค้าด้านการเกษตรให้ได้มาตราฐาน และมีปริมาณที่มากพอในการส่งออก กลุ่มทุนเหล่านี้พร้อมที่จะลงทุนและเป็นเหมือนพ่อค้าคนกลางระดับมืออาชีพ ส่าสินค้าเกษตรจากไทยไป ญี่ปุ่น อเมริกา ยุโรปก็ได้ ซึ่งเกษตรกรไทยไม่มีศักยภาพพอที่จะทำและอีกอย่างรัฐต้องให้การสนับสนุนเกษตรกรด้านเทคโนโลยี กระบวนการผลิตที่มีมาตราฐานเช่น GAP ตัวอย่างที่เห็นได้ชัด เมื่อต้นเดือนที่ผ่านมา ผมและเพื่อนๆ เกษตรกรผู้ปลูกขิงได้รวมตัวกันประมาณ 20 คน จัดตั้งเป็นเกษตรกรผู้ปลูกขิงบ้านเข็กน้อยขึ้นมา วัตถุประสงค์
1. เพื่อเป็นที่แบ่งปันความรู้ด้านกระบวนการปลูกขิง
2. เพื่อขอการช่วยเหลือจากหน่วยงานของรัฐในเรื่องของด้านวิชาการและข้อมูล
จากการรวมกลุ่มนี้เป็นการเตรียมตัวเพื่อให้กลุ่มของเราอยู่รอดในการเปิด AEC และเตรียมความพร้อม
ส่วนตัวผมเองมองว่า ณ ปัจจุบันนี้ทุกภาคส่วนมีความตื่นตัวในเรื่องนี้อย่างมากไม่เฉพาะแค่ในประเทศไทยเท่านี้น แต่ในประเทศสมาชิกทุกประเทศก็เช่นเดียวกัน ใครสามารถปรับตัวได้ก่อนมีโอกาศที่จะได้เปรียบ เพื่อนๆ ที่อ่านมานานคงไม่เบื่อนะครับ เพราะหัวข้อในวันนี้สำคัญกับเราคนไทยทุกคนไปแล้ว ทุกสายงานอาชีพกระทบหมด ขณะผมเป็นเกษตรกรยังกระทบเลย
อีกประเด็นที่เห็นได้ชัดคือไทยจะเป็นศูนย์กลางอาหารโลกในการผลิตอาหาร เพราะประเทศเราเหมาะมากๆ ที่สำคัญเรื่องของ know how ในการเกษตรไทยมีเยอะประสบการณ์สูง และบริษัทอาหารในไทยก็แข็งแกร่ง ประกอบทำเลที่ตั้งเหมาะสมอย่างมาก แม้จะให้พม่าเน้นการเกษตร แต่ทางประเทศไทยเองคงไปลงทุนในพม่าเรื่องการเกษตรแล้วส่งออก ซึ่งก็ถือเป็นธุรกิจของคนไทยที่ชำนาญ อยู่แล้ว นี้ละสิ่งที่เราจะได้เห็นในอนาคตละ เตรียมตัวกันไว้หรือยัง โอกาสมาแล้วจะคว้าไว้ทันหรือเปล่าก็ขึ้นอยู่กับการเตรียมตัวของเรา
อีกประเด็นที่เห็นได้ชัดคือไทยจะเป็นศูนย์กลางอาหารโลกในการผลิตอาหาร เพราะประเทศเราเหมาะมากๆ ที่สำคัญเรื่องของ know how ในการเกษตรไทยมีเยอะประสบการณ์สูง และบริษัทอาหารในไทยก็แข็งแกร่ง ประกอบทำเลที่ตั้งเหมาะสมอย่างมาก แม้จะให้พม่าเน้นการเกษตร แต่ทางประเทศไทยเองคงไปลงทุนในพม่าเรื่องการเกษตรแล้วส่งออก ซึ่งก็ถือเป็นธุรกิจของคนไทยที่ชำนาญ อยู่แล้ว นี้ละสิ่งที่เราจะได้เห็นในอนาคตละ เตรียมตัวกันไว้หรือยัง โอกาสมาแล้วจะคว้าไว้ทันหรือเปล่าก็ขึ้นอยู่กับการเตรียมตัวของเรา


No comments:
Post a Comment